Aktualności

Kilka słów o herbowym ptaku Rezerwatu Przyrody Gubińskie Mokradła

  • 23 sierpnia 2021

Błotniak stawowy jest smuklejszy i nieco mniejszy od myszołowa. Samiec ma brązowo popielate upierzenie, natomiast samica jest brązowa z żółtą głową. Gatunek ten zasiedla wszelkie zbiorniki wodne pod warunkiem, że ich brzegi porośnięte są szerokim pasem trzcinowisk. A to dlatego, że błotniaki stawowe są jedynymi polskimi ptakami szponiastymi, które swoje gniazda zakładają w trzcinowiskach. Na terenie rezerwatu gniazdują regularnie, bowiem znajdują tu odpowiadające im siedliska, zapewniające nie tylko dobre miejsca na gniazdo, ale również doskonałe żerowisko, pozwalające odchować młode. Z reguły w rezerwacie gniazduje jedna para, lecz zdarzały się lata w których gniazdowały 2 pary, a ich gniazda oddalone były od siebie o ok. 600 metrów. Błotniaki stawowe są ptakami wędrownymi, przylot: marzec-kwiecień, odlot: wrzesień – październik. Najwcześniejszej obserwacji dokonano 13 marca 2014 roku, a najpóźniejszej 6 października 2015 roku. Pojedyncze osobniki odnotowane były również w nietypowych porach np. grudniu czy lutym (próba zimowania). Lecz generalnie błotniaki stawowe pojawiają się na Gubińskich mokradłach w trzeciej dekadzie marca. Odlot z mokradeł następuje etapami, wcześniej, bo już na początku września odlatują dorosłe ptaki, gdy młode (ubarwione tak jak samica) pozostają do końca miesiąca lub nawet do połowy października. Błotniaki stawowe są w Polsce objęte ochroną ścisłą, wymieniono je też w Dyrektywie ptasiej. Gatunek zagrożony utratą miejsc lęgowych poprzez wypalaniem i wykaszaniem trzcinowisk oraz osuszanie terenów podmokłych.

Julian Lewandowski